Als eerst gaan we naar het plaatsje Pero, een klein vissersdorpje. In dit dorpje is 1 slaapplek te vinden en al snel na ons arriveren de andere 3 toeristen die samen met ons op de boot zaten. Goede golven, het enige nadeel dat we omcirkeld worden door gedroogde chumi-chumi. Je staat op met de geur van die beesten en gaat ermee naar bed. Een nachtje was dus wel genoeg!
We maken een tussenstop in de hoofdstad: 'Wainagpu', hier bezoeken we een weverij. Eigenlijk wilden we alleen maar kijken, kijken en niet kopen. Maar de mensen waren zo enthousiast al de kleden aan het uitvouwen. We moesten wel wat kopen! Dus Annelies is nu in het bezit van een prachtig tafelkleed.
We rijden weer verder. Vandaag zullen we ons einddoel behalen. We zijn op zoek naar een resort in zuid-Sumba. Dit ligt in de middle of nowhere en we twijfelen daarom ook of het nog wel bestaat. Na een lang zandpad komen we wonderbaarlijk genoeg
toch aan op bestemming. Een groep Australische mannen die hier een weekje op vakantie zijn verwelkomen ons. We horen meteen al dat we hier veel makkelijker hadden kunnen komen want de mannen zijn vanaf Bali gevlogen, zoals jullie weten zijn wij al zeker een maand bezig deze plek te berijken!
Er word veel gelezen, geoefend met de rubikubus, schelpen gezocht, hout gesneden, soms een klein longboard golfje gepakt en vooral veel gegeten. Want we krijgen hier ontbijt, lunch en dinner en de Australische eigenaar (ex-chef, ex-pro surfer) kan mega lekker koken!
Na een week niet veel gesurft te hebben maar wel veel gechilled gaan we door naar onze volgende bestemming. Deze tip kregen we van onze Timboektoe bedrijfsleider (Dave Bigwave), op zijn vertrouwen rijden we door naar midden Sumba naar de homestay: Mr. Marthens.
Ook hier zijn de golven niet erg goed maar er kan zeker gesurft worden! We zijn net te laat voor een bungalowtje en slapen daarom in een gezamelijke bamboo hut waarvan we 2kamers huren. We zijn vroeg wakker, als Colin in de andere kamer zich omdraaid, zijn wij wakker en anders waren we dat wel al door de kippen die om 5uur begonnen met kukelen.
Ondertussen begint het aftellen en moeten we maar eens terug richting Bali, want ons vliegtuig gaat begin juni al. De eigenaar van de homestay vertelt ons dat de boot 2x per week om 19.00 zal vertrekken. We rijden naar de andere kant van het eiland om op de boot te gaan. We zijn ruim op tijd (dachten we), maar krijgen te horen dat de boot 09.00 s'ochtends al vertrokken is. BALEN! In dit plaatsje nemen we een kamer en om niet te lang te treuren maken we s'avonds een feestje op ons balkon.
De volgende dag word ons vertelt dat we misschien rechtstreeks naar Bali kunnen met
een boot. Ook dit gaat niet door want onze scooters mogen niet aan boort. Al met al moeten we wachten tot zaterdag, op de volgende boot naar Sumbawa!
